چطوری در شرایط جنگ ، با فرزندان خودمون صحبت بکنیم ؟
جنگ
همین الان پادکست زیر رو کامل گوش کنید
- صادق و شفاف باشید، اما متناسب با سن:
- کودکان خردسال: نیازی نیست وارد جزئیات ترسناک جنگ شوید. میتوانید بگویید “بعضی وقتها دعواهایی بین آدمها اتفاق میافتد که باعث سر و صدا میشود. ما اینجا در امان هستیم و من از تو محافظت میکنم.”
- کودکان بزرگتر و نوجوانان: میتوانید اطلاعات بیشتری بدهید، اما همچنان بر امنیت و اقدامات احتیاطی تمرکز کنید. از اخبار ترسناک تلویزیون یا اینترنت که ممکن است آنها را مضطرب کند، دور نگهشان دارید.
- به احساساتشان گوش دهید و آنها را تأیید کنید:
- به فرزندانتان اجازه دهید در مورد ترسها، نگرانیها و سؤالاتشان در مورد جنگ صحبت کنند. به آنها بگویید که طبیعی است در چنین شرایطی احساس ترس، ناراحتی یا حتی عصبانیت داشته باشند.
- جملاتی مانند “میفهمم که ترسیدی” یا “کاملاً طبیعیه که این احساس رو داشته باشی” میتواند به آنها آرامش دهد.
- احساس امنیت را تقویت کنید:
- به آنها اطمینان دهید که شما و دیگر اعضای خانواده در کنارشان هستید و از آنها محافظت میکنید.
- در مورد برنامههای امنیتی خانه (مثلاً پناهگاه یا محل امن) با آنها صحبت کنید و به آنها آموزش دهید که در مواقع اضطراری چه کاری انجام دهند. این کار میتواند احساس کنترل بیشتری به آنها بدهد.
- روال عادی زندگی را تا حد امکان حفظ کنید:
- سعی کنید برنامههای روزمره مانند زمان خواب، غذا خوردن و بازی را تا حد امکان حفظ کنید. این روالها به کودکان احساس ثبات و پیشبینیپذیری میدهند.
- فعالیتهای آرامشبخش انجام دهید:
- داستانخوانی، نقاشی، بازیهای فکری یا هر فعالیتی که به آنها آرامش میدهد را تشویق کنید. این فعالیتها میتوانند به کاهش استرس و اضطراب کمک کنند.
- به رفتارهای خودتان توجه کنید:
- کودکان احساسات شما را درک میکنند. سعی کنید خودتان آرامش خود را حفظ کنید و امیدواری را نشان دهید. اگر خودتان مضطرب هستید، سعی کنید ابتدا با استرس خود در مورد جنگ کنار بیایید.
- محدود کردن مواجهه با اخبار:
- اخبار مربوط به جنگ میتواند برای کودکان بسیار آزاردهنده باشد. سعی کنید تماشای اخبار تلویزیون یا مرور اخبار در حضور آنها را محدود کنید.
- به آنها اجازه دهید کمک کنند:
- اگر شرایط اجازه میدهد، به آنها اجازه دهید در کارهای کوچک مربوط به امنیت خانواده مشارکت کنند. این کار میتواند به آنها احساس مفید بودن و کنترل بیشتری بدهد.
- به دنبال نشانههای پریشانی باشید:
- تغییر در الگوهای خواب، کابوس دیدن، شبادراری، پرخاشگری یا گوشهگیری میتواند نشانههایی از پریشانی در کودکان باشد. در صورت مشاهده این علائم، از یک متخصص کمک بگیرید.
دیدگاهتان را بنویسید